મીત્રતાનો મમૅ મને હવે કંઇક સમજાય છે,
ભલે દૂર હોય ભેરુ, તોય સંગાથ થાય છે.
એક મીત એવો મળયો,જેની ઝાંખી કયારેક થાય છે,
સેકંઙૉ જોજન દુર હોવા છંતા,મન ત્યા ભેરવાય છે.
અચાનક એ શષવેરી(રાત)માં,ભેંટ કયાંક થાય છે,
એકબીજાને ઓળખવામા, સમય ખુટી જાય છે.
મન જે વીશ્વાસ ઝંખતો હતો,તે કયાકં દેખાય છે,
તે જ વીશ્વાસે ને વીશ્વાસે,ભાવનાઓ વહી જાય છે.
કયારેક દીવસે, કયારેક રાતે, કયારેક પરોઢીયે થાય છે,
વાટ જોવામાં એકબીજાની આતુરતા ડોકાય છે.
વખત આવયો ત્યા એ અંગતને,મળવા રાહ જોવાય છે.
શું કરીશ શું ન કરીશ વાત,તેમાં મન ગુંચવાય છે.
બસ કહેવાનું એક જ લીટીમાં,"જ્યારે મન ગુંચવાય છે,
સાદ કરીશ ને,એક જ સવ્ર્રમાં કયાંય તું ખચકાય તે?"
ભલે દૂર હોય ભેરુ, તોય સંગાથ થાય છે.
એક મીત એવો મળયો,જેની ઝાંખી કયારેક થાય છે,
સેકંઙૉ જોજન દુર હોવા છંતા,મન ત્યા ભેરવાય છે.
અચાનક એ શષવેરી(રાત)માં,ભેંટ કયાંક થાય છે,
એકબીજાને ઓળખવામા, સમય ખુટી જાય છે.
મન જે વીશ્વાસ ઝંખતો હતો,તે કયાકં દેખાય છે,
તે જ વીશ્વાસે ને વીશ્વાસે,ભાવનાઓ વહી જાય છે.
કયારેક દીવસે, કયારેક રાતે, કયારેક પરોઢીયે થાય છે,
વાટ જોવામાં એકબીજાની આતુરતા ડોકાય છે.
વખત આવયો ત્યા એ અંગતને,મળવા રાહ જોવાય છે.
શું કરીશ શું ન કરીશ વાત,તેમાં મન ગુંચવાય છે.
બસ કહેવાનું એક જ લીટીમાં,"જ્યારે મન ગુંચવાય છે,
સાદ કરીશ ને,એક જ સવ્ર્રમાં કયાંય તું ખચકાય તે?"
ANONYMOUS
No comments:
Post a Comment